Για περίπου 150 χρόνια τα τζιν είναι μια σταθερή αξία στον κόσμο της μόδας, όλοι έχουμε από τουλάχιστον ένα ζευγάρι. Είναι ανθεκτικά και πάνε με όλα, αλλά από την άλλη συνεισφέρουν και στην κακή φήμη της βιομηχανίας της μόδας, ως μιας από τους βασικές επιβαρυντικές για το περιβάλλον βιομηχανίες

Τώρα, ένας βρετανικός φιλανθρωπικός οργανισμός, το Ellen MacArthur Foundation, ελπίζει να το αλλάξει αυτό, ενθαρρύνοντας τις εταιρείες ρούχων να εγγραφούν σε αυτό που ονομάζει «κανόνες επανασχεδιασμού των τζιν» και αν αυτό συμβεί ίσως αλλάξουν για πάντα τα αγαπημένα παντελόνια.

{{JrJfmR3DLc}}

Για αρχή, οι κανόνες αυτοί λένε ότι τα μεταλλικά τρουκ στις τσέπες των τζιν θα πρέπει να εκλείψουν ή να μειωθούν στο ελάχιστο. Τα μεταλλικά αυτά τρουκ, στις τσέπες των τζιν, ήταν από τα βασικά στοιχεία του αρχικού σχεδιασμού από τον Λιβάι Στράους, το 1873. Το παντελόνι που σχεδίασε και πατεντάρισε ο Στράους ονομάστηκε αρχικά ΧΧ και μετά έγινε το πασίγνωστο 501. Τα μεταλλικά τρουκ αρχικά είχαν ως σκοπό να κάνουν πιο ανθεκτικά τα τζιν σε σημεία που φθείρονταν εύκολα. Όμως, στις μέρες μας είναι καθαρά διακοσμητικά.

Οι νέοι αυτοί «κανόνες» που προσπαθεί να εφαρμόσει η Οργάνωση, λένε ότι ένα ζευγάρι τζιν πρέπει να μπορεί να αντέχει τουλάχιστον 30 πλυσίματα και να είναι φτιαγμένα από οργανικές ίνες και χωρίς χημικά. Οι μέχρι τώρα γνωστές μέθοδοι πετροπλυσίματος, που τα κάνουν να δείχνουν ξεβαμμένα, επίσης απαγορεύονται.

{{L0rFbAsI9j}}

«Η ιδέα είναι να επεκτείνεις τη ζωή του τζιν σου όσο πιο πολύ γίνεται», λέει ο Φρανσουά Σουσέ, υπεύθυνος για το πρότζεκτ, «και να αναγκάσουμε όλους στη βιομηχανία να μπουν στη διαδικασία της ανακύκλωσης των υλικών και της πιο οικολογικής προσέγγισης».

Όμως, όπως λένε οι ειδικοί, η βιομηχανία απέχει ακόμα πολύ από το να πιάσε κάποια αποδεκτά οικολογικά στάνταρ και πολλές από τι εταιρείες αρνούνται να δεσμευτούν σχετικά, είτε για λόγους κόστους, είτε επειδή πολύ απλά δεν θέλουν.

Οι εταιρείες που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα επανασχεδιασμού, θα πρέπει να δίνουν ετήσιο απολογισμό για την πρόοδό τους. Όμως υπάρχει σκεπτικισμός για το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα. Οι κατασκευάστριες χώρες χρειάζονται βοήθεια στο επίπεδο των υποδομών και συνήθως έχουν χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Συνεπώς είναι δύσκολο να επικεντρωθούν σε τέτοια ζητήματα. Επίσης, χωρίς κρατική παρέμβαση και έλεγχο, οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες είναι εύκολο να χαθούν με το χρόνο…

HashTags : #ΤΖΙΝ